Technologia

Zasady działania:
Podstawowym składnikiem żyroskopu jest wirnik o momencie bezwładności J i prędkości kątowej ω. Moment bezwładności wirnika jest określony przez rozkład masy w stosunku do osi obrotu. Wzrost masy lub powiększenie średnicy wirnika, powoduje wzrost momentu bezwładności. Moment pędu L wirnika jest określony jako iloczyn momentu bezwładności z prędkością kątową i wyznacza stały kierunek osi obrotu, przeciwstawiając się wszelkim próbom zmiany ukierunkowania.

Im większy moment pędu i większa zdolność reakcji wirnika na wpływ momentów zewnętrznych, tym większa, w naszym przypadku, zdolność stabilizatora do redukcji kołysania.

Żyroskop ma trzy osie:

  • „oś obrotu”, „oś wejściową” i „oś wyjściową”.
  • Oś obrotu to oś, wokół której wirnik obraca się, w tym przypadku jest to oś pionowa.
  • Oś wejściowa to oś wzdłużna, gdzie dane zostają wprowadzane, ma kierunek zbieżny z kierunkiem osi, względem której statek się kołysze.
  • Oś wyjściowa to oś poprzeczna, wokół której, w reakcji na wprowadzone dane, żyroskop obraca się lub podlega precesji.

Funz-1

Kołysanie statku aktywuje działalność żyroskopu. Żyroskop zostaje pobudzony do wykonania ruchu obrotowego wokół osi wyjściowej, tak że oś obrotu zmienia położenie na równoległe do osi wejściowej. Questa è rotazione rispetto all’asse Trasversale chiamata precessione.

Microsoft Word - Teoria del funzionamento MC2.docx

Dwa siłowniki hydrauliczne, połączone z osią wyjściową żyroskopu, mają za zadanie ograniczenie, a następnie redukcję kąta precesji.
Maksymalna siła przeciwdziałająca kołysaniu łodzi, parametry wejściowe żyroskopu, zostaje obliczona na podstawie następującego równania:

Funz-3

img-tecno-1
img-tecno-2
img-tecno-3
img-tecno-4
img-tecno-5
img-tecno-6